8am
Mananaginip pa lang ako nung ginising kami ni ermats. Sa sobrang pagmamadali eh syempre, di nako naligo. Ang nakakainis, pinagmamadali ka na nga tas sila pa ung nagbabagal dyan! sos!
10am
Is in the ICU department. Ayoko sila kausap kaya nakipaglaro na lang ako sa mga pinsan ko na toddlers. tatlo sila, pero parang lima ba ung inalagaan ko?
12pm
syempre, umuwi muna kami ng lola ko sa espanya. Inaantok at nagugutom at nayoyosi. shet. nakakabaliw yun ah?!!! huhuhu… pero okay naman, after nun, babalik na kami sa ospital
2pm
dumating si tita at tita ko with their children. uhhmm.. galing sila sa bahay at nag decide ang lola ko na wag na muna umalis. EH gusto ko na pumunta? so nagpaalam nako.
5pm
I’m all alone in my lolo’s room. I tried to talk to him but I cried for the nth time. Parang ganito:
“angkong….aahhhh…waaahhh~!!! (iyak na)”
So, nakuntento na lang ako magisip ng magisip what he’s thinking. He spend so much time thinking that he can’t open his eyes. Di na din siya makapagsalita pero nakakarinig pa kaya parang chance ko na nga to na sabihin ko na magsabi sa kanya ng kahit ano. Lam nyo na, nababaliw nako sa bahay at wala ko makausap…kaya at least, someone’s their to listen to me.
Pero di ko nga kaya..ang dami pa naman ako icchismis sa kanya. LOL.
At si nurse, siguro naisip nya na kailangan ko ng kausap so….
nurse: ikaw paborito nyang apo noh?
wei: ahh di ako..siguro pangalawa lang ako o pangatlo… pero marami siyang paborito kaya di ko alam kung san ako..
nurse:
ikaw ang una. halata.
wei: ganun ba? totoo ba un angkong?..(tas umiyak uli. WEAK! BOO!)
7pm
2 naging bisita nya na ako ang nagbantay. They gave me their phone numbers just in case lang naman na ako pa rin magbabantay. Sayang, di ako marunong mag salita ng okien. sorry na. nahirapan kayo saken. LOL
7:30pm
my aunt (father’s side) calls me. sabi niya, humingi na daw ako ng tawad ngaun. lahat lahat. ehhh…bakit? wala naman ako kasalanan sa kanya ah?!!! amp. Tsaka, positib ako. I always daydream na pupunta kami ng lolo ko sa templo sa baguio para magdasal. sos.
I can’t imagine that he’s not there for us.
or for me.
Ilang beses ba sya nagdasal kay santo singkong para sa pag aaral ko?
Pano ko magccelebrate ng chinese new year?
sino pa magsasabi na swerte ako?
Pag umiyak ako dahil lang sa bagsak ako, meron ba magpapatahan saken?
Ung hindi ako ikakahiya kahit sa harap pa ng bahay nya (ako umatungal)?
Ung hindi babaguhin ugali ko dahil masaya na siya na ganito ako?
Ung nakikita kong proud na proud siyang ibida ko sa dabarkads ‘na apo ko yan! magaling yan! nag aaral yan sa blah blah blah’. Tas lahat ng sasabihin nya tungkol saken, puro good things.
At sino pa tatawag saken ng pangalan ng intsik pagkagising, at magsasalita ng intsik at tatawa naman ako ng: “angkong… nakalimutan mo na naman ba? di ako marunong mag intsik!!”
wala.
Walang wala sila sa non-bio lolo ko.
kaya baket ako magssorry? anong issorry ko? gusto ko mag sabi ng thank you, pero naiiyak lang ako. hayy
8pm
dumating na mga angkan… nasa visitor’s area sila tas ako pa rin nagbabantay. Pumasok lola ko with my freshman highschool cousin. Akshalli, eto iniintay nila na pumunta kasi alam nila, paborito nga siya. Lahat ng errands sa kanya tas siya lagi kasama ng lolo ko pag di lahat kami available.
lola: o, magsorry ka na!
cousin: nu sabihin ko?
Lola: lahat!
cousin: sorry po, kasi lagi kitang hinhingan ng pera…
Lola: (pertaining to me) ikaw?
wei: wala….uhmmm. sorry …..angkong kasi… (umiiyak na naman) di kita nakasama…. sa graduation……. ko…waaaahhhh~!!!! ayaw nila mommy at asawa mo eh… kasi …….di mo …..daw…. kaya…mahina ka na daw eh…wahuhuhuhuhu~!!!
at oo.. nagsshake na buong katawan ko na hindi ko na nga kaya sabihin lahat.
at oo… narinig nya ko, kasi umiyak din siya.
9pm
Lumabas na muna ko. Sakto, may parada! hooo~!! ang gaganda nila! LOLz.
10pm
Nakikipaglaro sa mga toddler cousins
10:30pm
I never said goodbye to him. Mga 9pm kasi natutulog na siya eh. Ung regular na araw lang.
**note: di sakto ung oras. estimate lang yan. lol**

