punker

Atrasado nako sa blog ko. Hindi ko na ganong na update, pano ba naman, paggising ko, erpats ko na gumagamit. Tapos pagdating ko pa rin, erpats ko pa rin gumagamit? waaaahhhh~~!!!!~

Kung dati rin, pwede kong away awayin yung kung sino mang uupo sa teritoryo ko (PC), ngaun, hindi na pwede. It’s like, I’m the prince and my dad’s a King. At ngaung present na si erpat dito, pangalawa na lang ako sa pinakamataas.

2nd yr college nako nung umalis si daddy erpats. MAsyado kasing untimely pagkakatanggal niya sa trabaho kasi, college na ung panaganay niyang anak (ako yun). At mahirap na makahanap ng matinong trabaho pag matanda na kaya napilitan siyang umalis. Okay lang naman, every thursday and friday ko naman siya nakakachat so, ang difference lang eh my dad is tangible.

First day…

Dad: who you! who you?!!!

Wei: Hulaan mo…

Dad: Who you sabi ehh…

Wei : Ako ang iyong konsensya..

Dad: hahahah!! (ginulo gulo ang hair ni wei) musta? Amoy yosi ka ahh..

Wei:

3rd day…

Dad: hoy marlboro…

Wei: oh? Philip?

Dad: WEST! aNG MAHAL MAHAL NG YOSI MO! WEST PA oh!!!

Wei: Talaga? morris?

Dad: West! marlboro!

Wei: Philip! Morris!

Dad: Lights! Lights! WaG ka na humirit, hihirit ka pa ehh

Wei: oo hihirit pako!

Dad: Wala..philip lang ako eh, ikaw dami mong yosi…

Wei: Nakuuu… GOVERNMENT WARNING!

4th day, while watching TV,

Dad: wei…

wei: oh?

Dad: bakit…lalo kang pumapanget??!!

Wei: Kasi magkamuka tayo, ganun lang yun.

Dad: ahh okay.

In short, nag aasaran lang kami. Maski sa YM, ganun lang ginagawa namin, hehe.

**the end muna, gagamit daw si daddy***

from the sun

My dad will be here on monday. oh-my-GOD! 0_o

I’m not prepared. Hindi ko alam kung pano ko i-ggreet ang tatay ko na : “oi, na miss kita ahh! pa kiss naman!” or “daddy! mano po!” na lang ba?

Gusto ko siyang sugudin ng yakap tapos magmamano ako tulad ng dati kong ginagawa pag umuuwi siya galing trabaho. Minsan pa nga, hinintay ko talaga umuwi tatay ko kahit ala una na. But, I’m a grown up man now. I don’t think he’ll be happy na susugurin ko pa rin siya ng yakap at kiss.

hehe, na eexcite ako. Kung anoman yung reaction ko bukas, baka eto na naman sasabihin saken ni daddy:

“nababakla ka na naman wei!”

rome wasn’t built in a day…

according to a professor of mine:

“rome wasn’t built in a day…”

he was talking about how we should be patient when it comes to getting those white collar jobs.

yeah i guess you’ll really be a boot licker at first, plus being underpaid. we shouldn’t complain, according to him. sabi nya rin if we wanted to get big money, at this early stage, we should consider working at a call center nalang daw. no IQ needed (ang mean! haha), they’d only require you to be able to speak the english language quite well, and you’ll be paid higher than some who works harder just to get an adequate amount of salary. i know right. lugi. i say, hell no im working at a call center. sayang napag aralan ko. i mean no offense sa mga nag ccall center ngayon. inggit ako actually. but i wanted to work wherein i could use what i’ve learned in school naman.

anyway, im getting off topic.

i guess what i wanted to stress out is that im quite worried about what happens when i graduate and when i face the real world. i can already imagine my parents cutting my allowance, telling me to find a job na, so that they could make me pay the bills. i can also imagine myself asking favors from my mom, then she’ll just remind me that i’m already working, so i should be responsible enough to save money to buy what i want. then i can also imagine my parents coming up to me, asking me money for my sibling’s tuition.

so yeah, i guess ill be facing these in the near future, starting out real small at first. really, even if im underpaid, i dont care. i get to help my family, even in the smallest way.

my professor said that we shouldnt complain and complain. we live in a place wherein it is already overpopulated and good paying jobs are really hard to find. that’s why people work abroad na. if ever we get the opportunity to work, we should just be thankful. though of course, pride rin ang pag-uusapan eh. and it’s a fact that some people would never get a job that will make them feel mediocre and among the flock of birds, so to speak. in all honestly, as an architecture student, i will really feel mediocre if i get the job as a cadd operator or renderer lang, kasi even a normal non-architecture student can learn cadd or rendering through self studying. ang daming tutorials online. i wanted a job as sa designer. not someone who just encodes the designs of the boss. worse, taga trace ka lang ng trabaho. boooo.

but hey, renderers are getting good money abroad, sabi nila ah.

anyway, whatever happens talaga, i pray that i’ll get a job that makes me use the talents or knowledge that i’ve learned in my looong stay in college.

else, ill take arch’t noche’s offer of getting paid 30,000 a month.allowance and meals included.
The job? eaaaasy. survey/meaure the batad rice terraces, using the metric scale.
…. ung maliit……… god demmet. haha

i’ll end this for now. i dont know if im making any sense or kung co-related ang mga paragraphs, but hey, im just talking here.

thesis time.

may change of heart/ metanoia ako sa thesis ngayon. lol.
i think its going to benefit me naman. although i miss my original thesis class,
i think ill be fine. i just hate the 7am classes. not a good thing for nocturnal people like me.

back to work!

again..

“rome wasn’t built in a day…” sorry, it’s not as deep as the other quotations , but it really got in my head.

so yeah…

WEI: this is from my schoolmate, Ryan. Natuwa (at na-inspire kasi parehas tayo ng iniisip) lang talaga ko sa post nya kaya ni-immortalize ko lang dito without asking. Sorry ryan…heheh… busy ka sa thesis eh..no need to bother you. I totally agree with him. I wouldn’t link his page para may magsumbong. Lols.

familiar (not so) strangers

Note: Updated na yung blogroll, pakicheck na lang para ma edit ng mas maaga yung mga names nyo sa link..hehe… salamat ^^

One more thing, kung maghahanap ka lang naman ng buhay arki sa blog ko eh click nyo lang yung categories dyan para di kayo maligaw. OK? k. Sayang naman yung pagod ko kakaclick ng categories kung di mo man lang ginagamit. HMPF!

Wala pa naman yung ’season of suck’ sa buhay estufuckingjante (e.g. deadline) namen at kung meron man eh kayang kaya talaga ng isang upuan yung pinapagawa. Sa katunayan nga, bumabalik na naman yung mga bisyo ko na dapat sana eh tinanggal ko na ngaun pa lang (inom,gala,babae) para mas lalong ma concentrate ang buhay ko sa apat na sulok ng classroom. Sabi nga ng professor ng kapatid ko: Just be a student and you will pass the course-=> kaya binalik ko yung dating bisyo ko. LOL.

Ewan ko ba kung anong ‘enerhiya’ ang meron sa building namen at parang nawawalan ako ng ganang magdaldal pag nasa building nako. Hindi ako makulit sa mga classmates ko. Hindi din ako masyadong nakikipagcommunicate sa kanila depende na lang pag absent sila at nagtatanong ng assignment although, 3yrs ko na sila kasama (yung 1 year, na first year ako eh iba pa classmates ko). Pero pag kaharap ko na yung mga classmates ng kapatid ko at barkada, lumalabas yung mismong AKO. Bakit ganun? Sabi nga nila, baka iba ang level ng utak nila sa utak namen. Galing noh? weehh…

Heniway,

Walang kaso naman saken kung ngumingiti yung mga hindi ko kilala sa daan kaya magrereply naman ako ng smile. Minsan pa nga, nung umulan at bumaha sa school, may nagsampay din ng medyas niya at sapatos dun sa may aircon. Ngumiti siya, at ako naman, nagtago. Baket? Nahiya ako eh. Kakaintimidate talaga yung magaganda at nagpapaka friendly sa harapan mo tapos ikaw naman, di mo alam kung ano i-rreact mo. Di bale, pag ngumiti ka uli saken, hindi lang smile ang reply ko sayo. Dadaldalin pa kita ^^.

Kakagulat lang kasi may mga bumabati din saken na hindi ko talaga kilala. Katakot Kasi nagkalkal pa ako sa utak ko kung saan ko nga ba sila nakilala (although wala nga kong makalkal)

x: si wei oh!

wei: (narinig ang pangalan,lumingon naman kasi alam ko, ako lang yung ‘wei’ sa archi eh) oh! hi! (kunyari kilala)

x: musta?

wei: ahh eto, papasok pabalik balik sa 2nd floor. Hirap hanapin ng prof namen eh.

x: sino bang prof?

wei: si sir ____ andun na daw sa kanya yung libro.

x: ahhh

wei: ikaw? musta na?

x: eto, doing plates pa rin..hahaha!!

wei: what’s new?

x: wala masyado..kasawa na rin..hayy.

wei: ano ba, bond paper size na lang yan! magreklamo ka kung 20×30 yan with extension!

x: hahahah!

wei: cge cge!

x: sige..

…at nakalimutan ko na itanong ang pangalan niya. Kahiiiyyyyaaaa!! Sa totoo lang, di ko siya kilala. Ang ganda ng smile nya saken kaya nag smile back na lang ako. Sorry miss. Di bale, pag binati mo uli ako eh itatanong ko na ang pangalan mo at makikipagkwentuhan pa sayo ng matagal. Sorry talaga.

…And I thank you

Habang dumadaan ang mga araw na nabubuhay ako; muntik muntikan nakong hindi maniwala sa Lolo kong chinese na non bio-degradable o yung non biological grand pa ko na step dad ng mommy ko. Syempre, pure chinese, he believes in ancient times. Ibig sa meaning, naniniwala siya sa mga kung fu, fung shui, at fung shui pa. At dahil nakatira ako sa kanya, hindi rin maiiwasang hulaan niya kung ano kapalaran ko.

Okay naman. Kaya nga pinabayaan niya nanay ko na mabuntis kasi pinanganak ako sa panahon ng dragon. Sa katunayan nga, nakakalimuntan ko yung certain gap namen pag nagkkwento siya tungkol sa buhay kabataan niya. He told me his own adventures; kung pano siya naging member ng akyat bahay sa mismong bahay na inuupahan pa rin namin ngaun (niloko kasi siya na ibebenta na sa kanya yung apartment) dahil daw UMAGA na siya nakauwi ng bahay; kung pano siya natutong magtagalog for the sake of communication na self study pa, at kung bakit kailangan niya pang umakyat ng bundok para sa mga saging na ibebenta niya kasi kailangan niyang mabuhay.

He told me stories na hindi kapani paniwala pero naniniwala naman ako. In all fairness and all catholics, mas trip ko pang magsimba at magsindi ng ensenso sa templo niya kesa lumuhod, tumayo umupo at matulog sa simbahan. Don’t worry GOd almighty, nakikita ko si Jesus at mama Mary sa templo nila.

—-

Sabi niya pa, dumadating si santo singkong pag namumula siya. Kagulat nga eh. Naabutan ko one time na namumula si Santo singkong at feel na feel ko na nakangiti siya saken na pilyo. Sabi ko na nga, may kamalasan na nangyari saken–nawawala id ko sa bag! Pero sabi ko na nga din, araw araw pa rin ang blessings na binibigay niya saken: I still have friends, families and even my teachers in highschool na pag nakikita ako eh napapagastos sila ng pagkain kaya hindi pa rin mawawala ang smile ko sa tiyan.

Nung isang beses na natakot ako kasi may bumulong saken habang umaakyat ako ng hagdan…

Angkong: chinese ba sabi?

Wei: Opo. Di ko nga masabi kung ano sinabi niya eh, kasi chinese!

Angkong: Si santo singkong yun! wag ka matakot, swerte yun.

–at naniwala naman ako.

Pag umuuwi ako sa bahay, hindi na mawawala yung punchline ni angkong na: “kumain ka na ba wei?” at di na rin mawawala ang walang kamatayang pagsagot kona: “opo, kasama ko mga kaibigan ko eh, kaya napakain ako. Akyat na po ako ah! *mwah!*” At di na siya makakasagot. Ngingiti na lang siya saken at tatango para paakyatin nako sa taas.

Pag umuuwi ako na halos babagsak na luha ko, alam na niya na may problema na naman ako sa school. Ewan ko ba, pag nakikita ko siya, automatic na babagsak na luha ko at magmumukmok sa tabi niya habang nagbabasa siya ng dyaryo. Pagkatapos kong ngumawa ng mahabang dialog, ilalagay niya yung kamay niya sa ulo ko tanda ng pagiging immature ko at parang robot ako na automatic na ding tatahan.

Pinapakilala niya ko bilang apo. Bilang kadugo. One time nga, pinagtripan ko na hindi magpaalam sa kanilang lahat at umuwi ako ng ala sais ng umaga. Bakit? wala lang. Gusto ko lang silang galitin. Hehe… Kung saan saan daw ako hinanap at pinagtanong tanong pa sa manager ng mayrics kung andun daw ba ako. Syempre, kung magpapahanap ka ba, dun ka magtatago? Akala ko, magagalit siya……akalain mo nga namang, niyakap pako at sinabi in chinese na: “you’re home!”

Wei: angkong, promise mo dapat makita mo muna magiging apo ko bago ka ma-deadz ah!

Angkong: hahahaha!

Wei: seryoso ako.

Angkong: Baka hindi na kaya ng katawan ko.

Wei: ahh sige…pagpasalamat na lang kayo kay santo singkong kasi naging apo niyo ko!

Angkong: hahahaha!

Wei: seryoso…

Angkong, lam kong matanda ka na at na achieve mo na yung contentment na hinahanap mo. hindi pa rin naman obvious na 80 something ka na eh, kaya sana, if ever na kaya nyo pa, turuan niyo naman ako makapasok sa bahay ng walang susi. Salamat.

Salamat na din na hindi naging iba yung tingin niyo samen although hindi talaga tayo magkadugo. Lam niyo po, mas naging lolo ko kayo kesa sa lolo ko in blood. Salamat talaga. Pano kung wala kayo? edi hindi ko sana nakilala si tito at si santo singkong. Love you! Happy father’s day!

Hugs and kisses,

xoxo

wei=)

haha! leche!

I.

nakakasawa na rin pumasok. Bakit? kasi sa araw araw na nabubuhay ako dito, yun at yun pa rin ang nakikita. Ang building ko! Taena, kung di pa ko inugat dito eh ewan ko na lang.

II.

petiks pa rin pero kabado pa rin ako kasi alam ko, tatadtarin kami ng plates o kaya, sabay sabay ang deadline. Na trauma na rin ako dyan nung freshie pa lang ako kaya ang saya ko naman dati nung irreg ako.

III.

Okay naman ang environment. Same old like me. Madaming freshie na nagkalat sa mga kainan ng noval kaya medyo nagulat ako. Dati kasi, pag dadaan ako, feeling sikat kasi madaming bumabati saken. Ngaun, hinaharap na nila thesis nila kaya bihira na lang kami magkita kita ng ka batchmates ko..hayyy…

IV. PUTANGINANG KEEP BLEEDING YAN!

IV. Cramming

wala pa naman kami sa stage na to weh. Pero nag ka cramming na utak ko kung pano ko paghahati-hatiin ang oras ko sa lovelife, social life, and oh-so-many-lives na hindi matutulala. Oo, sakit ko na yun kung minsan lalo na sa mga friends ko sa college at maski sa professor ko. Syempre, hobby ko na magpa good shot lalo na sa mga prof ko. In fairness, nagsawa nako sa panlalait ng mga prof ko at pagsita nila sa ugali ko nung freshie pako kaya inayos ayos ko buhay ko (in short: nerd!) whenever i step in our building. Paglabas, pag kaharap ko na mga friends ko sa ibang building, pwede nakong mag ingay! yey!

V. Pagod

Nakakatamad na rin mag pc pagdating sa bahay. After school, (kasi wala pa naman masyadong ginagawa eh. discussions pa lang. nextweek na yung deadline. =)) gumagala nako. Either nasa trinoma ako,nasa bilyaran, inuman, o simpleng tambay lang sa school (pag walang pera); pag uwi ko, matutulog na lang ako. hayyy…

VI. Pulubi

Literal. Nagkalat na naman sila para makakuha ng pera mula sa allowance namen. Taena, ang maynila, buhay na buhay sa mga estudyante! wala lang, napansin ko lang…

VII. no id. FRESHIE!

tangkena, ewan ko ba kung pano nawala ID ko eh alam ko nasa bag ko lang yun! wooo~ badtrip, ayaw nakong pakuhanin ng ID kasi nag apply na daw ako last year…eh pota! kung nawala nga uli diba? leche nila… mawawalan din sila ng ID!

kahit madaming nakakainis sa friendster…

I’m so happy today! haha! kung sawi ako kay miguel, (pakisearch na lang sa toolbar sa rightside nyo) eh eto naman…masaya naman ako kasi nahanap ko na pangalan ng crush ko for oh-so-many months!

Babaw noh? pero masaya nako dun.

Bakit?kasi kahit kanino ko siya itanong, walang nakakakilala sa kanya…

Bakit wala masyadong nakakakilala sa kanya? kasi limited lang naman ang galamay ko sa school

Bakit uli? eh wala ka nang pakelam..

basta masaya ako… kasi hindi ako naging dependent sa mga friends friends ko…woooh~

Thank you friendster for giving me the chance to know her… hehehe…mwah ng madami sayo!

kantatero

binalikan ko pa yung mga luma kong kanta eh..inaamag na sa tenga ko…napahagilap pa tuloy ako ..hehe..

na tag ako ni beero =)

Nilagyan ko na nang konting lyrics…yung mga walang lyrics, better seacrh na lang..hehehe…

Here’s the rule: Answer the questions with song titles (your fave songs or songs that you like to play most of the times). No side comments please. Let the song titles explain your answer.

The questions and my answers:
1.) How am I feeling today?
- ride-the vines (bored aloud ignore the right to be..)

2.) Where/when will I get married?
- anthem for the year 2000-silverchair (we’ll make it up to you in the year 2000 (?)… )

3.) What is my best friend’s theme song?
- Best I Ever Had (Vertical Horizon)

4.) What is/was highschool like?
- when i grow up-garbage (ive been caught out…)

5.) What is the best thing about me?
- forever young-valley of chrome (hehe..lahat nung lyrics niya..paki search na lang ^^)

6.) How is today going to be?
- island in the sun-weezer (spend some time forever…never feel bad anymoooreee..)

7.) What is in store for this weekend?
- all around me-flyleaf (hmm may multo..at nagdadasal ako.. better search the lyrics..)

8.) What song describes my parents?
- winning days-the vines (ive been trying all the time)

9.) How is my life going?
- reinventing the exit-underoath (This is the way i would have done things..)

10.) What song will they play at my funeral?
- as you sleep- something corporate (dont you wake up yet…coz soon i will leaving you…but you won’t be leaving me)

11.) How does the world see me?
- straight lines- silverchair (i’m a desperate believer..)

12.) What do my friends really think of me?
- i think im paranoid-garbage

13) Do people secretly lust after me?
- mah neck mah back-khia =))

14.) How can I make myself happy?
- smells like teen spirit-nirvana (it’s fun to lose..and to pretend)

15.) What should I do with my life?
- always love- nada surf (always love..hate will get you every time)

16.) Will I ever have children?
- sonnet-the verve (..nature has its ways of warning me..lols)

17.) What is some good advice?
- time of your life-greenday

18.) What do I think my current theme song is?
- note to self-fftl (exaggerating the barrier between who i am, and who i want to be)

19.) What does everyone else think of my current life?
- wonderwall-oasis (you never really had a doubt…)

20.) What type of men/women do you like?
- oops i did it again-britney =))

21.) Will you get married?

- drive-incubus (whatever tomorrow brings…)

22.) What should I do with my love life?
- pieces-my vitriol (give me a sign…lols)

23.) Where will you live?
- first of summer-urbandub (anywhere…with you..)

24.) What will your dying words be?
- view from heaven-yellowcard (i’m sure the view from heaven beats the hell out of mine here)

hehe..spread the virus to:

dave

tonton

islander

gusto ko grumaduate ng 2010!

hindi ko pa namimiss ang school pero namiss na niya ko ng sobra sobra. Katunayan nga, pinababalik niya na ko sa 16 (wag magulo!16 ako papasok!) para daw ibigay ang pinakamalupit na schedule sa kasaysayan ng IRREG.

Puta! ewan ko ahhh…pero nabadtrip talaga ko kasi, isang section lang naman kinuhanan ko. Buti sana kung katulad dati na 3 sections ang pinapasukan ko (kaya sumikat kasi 3 sections nga) at heto na nga..ang schedule ko na 50-50 ang chance ko na mapapasa ko nga lahat to…sana sana lang….gusto ko grumaduate ng 2010!

monday:

10 hours

tuesday:

9 hours

wednesday:

15 hours

thursday:

9 hours

saturday:

4 hours

hindi naman sana talaga ko magrereklamo eh….kasi nga naman, alam na alam naten kung pano kumakain ng buhay ang course namen. Wag na idagdag ang nakamamatay na allowance na kailangan ah? dagdag mo pa yung demand ng mga prof mo.

Drawing class karamihan dyan… kaya syempre, asahan mo na na papatayin ka sa deadlines, mauubusan ka ng baga, at mawawalan ka ng hininga….

oh well…  i’ll take my social life (kabilang na love life) moderately…hayyy…

nabusog uli sa libre…

kahapon na kahapon nga pala, gumala kami ni Lou kasama yung barkada niya na si JP. Pupunta kasing Starbs si akda at ako naman eh naghihintay sa Promissory (oo, poor lang ako!) on the said time. Ilang minuto pa kong gumagala sa school para magpapansin sa Beato pav at sa Roque Ruañio pav at hindi naman ako nagkamali: madami nga nakakapansin saken.

Mga ilang oras pa ang nakalipas nung dumating na nga utol ko galing sa tinuturuan niyang koreano. Sinamahan na rin niya kong makuha yung promissory at pwede nakong magenroll ng kalahati lang sa installment. Puta naman kasi, ang mahal mahal ng tuition tapos madami pang required na gamit pagpasok!

Heniway…

Gumala na nga kami ni Lou at JP pagkatapos kong mag enroll sa esem manila (na naman?!) para mag bonding. Siguro nga, magka level nga ang utak namin ni Jp kaya ang lalakas ng tawa namen sa Sbarro. Nakakailang palit na sila nang customer at andun pa nga kami.

Lou:Lumalabas na naman si Wei kay Kuya! haha!

Wei: Ano yun? may sanib?

Malamang, sinaniban na nga ko ng mga panahon na yun kasi nagbabatuhan kami ng tae (punchlines) ni JP sa harap ng pagkain at sa resto pa! huhu… akala tuloy ng mga customer nagpapansin na kami kaya muntikan na kaming sawayin ng waiter dun (ano yun? library?)

Pagkatapos naming kumain, pumunta na kami sa World of Fuck Arcade para maglibang. All expenses paid by my sister and JP…hehehe.. sorry naman, POOR Nga ako eh….kaya salamat; sinamahan niyo pako… ^^