Seconds of Summer

Edit: Ngaun ko lang narealize na mukang kanta ung title.kanina ko pa iniisip pero tingin ko, ayos lang naman hehe.

Eto na naman tayo sa simula eh.

Kaya may tinatawag na ‘going out in the comfort zone’-kasi nakasanayan mo na diba? Yung iba, willing lumabas sa comfort zone. Like, magpapakasal na, change job, then change job ulit. Yung iba, pwersahan dahil kailangan. Mga ganun. Syempre, dun ako sa pwersahan. There’s no way but to move on and start again. And again. Ewan ko sa iba ah? Pero ako nagsasawa na.

Eto na naman Wei eh. Inaalat na naman ang mga pagkakataon saten. At tinatamad nako magsimula. Pero ano aasahan ko? Haha.

Ngaun lang kasi ako haharap sa licensure exam after 7 years. Okay lang kung mayaman ka. Pero sa katulad kong na feel ko ung verbal abuse na nakuha ko sa ermats at cast and crew ng pamilya, di ko kakayanin na mawala ang trabaho ko.

Medyo bago ung trabaho ko. Actually, ang tagal ko na ’employed’ sa kanya pero di ko maintindihan ung nature ng work ko. Sa supplier side na ko mga besh. Kung tatanungin mo work ko, di kita masasagot ng direct. Wei-on-call ako: meaning, di ko kailangan pumunta sa opisina unless tatawagin ako. Minsan inuutusan ako mag check ng items sa hk, minsan naman, kung ano ano lang pinapagawa saken. Ngaun nag rerebyu ako, di ko na makuha ung momentum ng rebyu. Actually, sagot ng boss ko ung review and everything.

Wala naman dapat problema eh. Kinakainggitan nga ako. Haha! San ka makakita ng boss na after review, pwede nako pumunta sa ibang kumpanya? Saya diba. San ka din nakakita na buo ang sahod kahit di naman ako magpakita ng isang buwan sa kanya? Ako lang talaga ang problema sa totoo lang.

O siguro di ko makalimutan ung ginawa saken nung dati kong kumpanya.

Siguro nga ganun. Nasasaktan pa rin ako for one and a half year? Its not gold and glory, and i gave up all my life for the sake of the company and the projects. Pero mas malakas parin pwersa ng mga talangka. At di ko matanggap yun? Baka nga un.

Sabi ng boss ko, you need to get back in your life. Meaning, what you are doing before all the fvks happened to you in that company. Kaya ayun, nagpakita ako sa mga prens, sa mga family…then slowly, it leads to boredom. Di ko na kilala sarili ko.

Sooo ayun. Obviously, utak ko lang talaga ang problema… i need to organize my thoughts again….at siguro, di ako nagkaroon ng time mag emote emote sa mga nangyari. Ang bilis ng oras, di ako makahabol. I think I need space.

 

 

 

Advertisements

About wei vines

bitching around like a boss!
This entry was posted in life. Bookmark the permalink.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s